De afgelopen jaren zijn e-riksja's een normaal verschijnsel geworden in de straten van India, waardoor miljoenen mensen een milieuvriendelijke en betaalbare manier van vervoer krijgen. Deze op batterijen werkende voertuigen, vaak elektrische riksja's of e-riksja's genoemd, zijn populair geworden vanwege hun lage operationele kosten en minimale impact op het milieu. Naarmate hun aantal is toegenomen, bestaan er echter ook vragen over de wettigheid ervan en de regelgeving die het gebruik ervan in India regelt.
De opkomst van E-riksja's in India
E-riksja's verschenen voor het eerst in India rond 2010 en werden al snel een geprefereerd vervoermiddel in zowel stedelijke als landelijke gebieden. Hun populariteit komt voort uit hun vermogen om door smalle straatjes en drukke gebieden te navigeren waar traditionele voertuigen het moeilijk kunnen hebben. Bovendien zijn e-riksja's goedkoper in onderhoud en gebruik dan hun tegenhangers op benzine of diesel, waardoor ze een aantrekkelijke optie zijn voor zowel bestuurders als passagiers.
De snelle verspreiding van e-riksja's vond aanvankelijk echter plaats in een regelgevingsvacuüm. Veel e-riksja's werkten zonder de juiste vergunningen, registratie of naleving van veiligheidsnormen, wat leidde tot zorgen over de verkeersveiligheid, verkeersbeheer en wettelijke aansprakelijkheid.
Legalisatie van e-riksja's
De regering van India onderkende de noodzaak om e-riksja's onder een formeel regelgevingskader te brengen en ondernam stappen om de exploitatie ervan te legaliseren. De eerste belangrijke stap kwam in 2014 toen het Ministerie van Wegvervoer en Snelwegen richtlijnen uitvaardigde voor de registratie en regulering van e-riksja's onder de Motor Vehicles Act van 1988. Deze richtlijnen waren bedoeld om ervoor te zorgen dat e-riksja's aan bepaalde veiligheids- en operationele normen voldeden en tegelijkertijd een duidelijk legaal traject voor hun gebruik boden.
Het legalisatieproces werd verder versterkt met de goedkeuring van de Motor Vehicles (Amendment) Bill uit 2015, die e-riksja's officieel erkende als een geldige categorie motorvoertuigen. Onder dit amendement werden e-riksja's gedefinieerd als voertuigen op batterijen met een maximumsnelheid van 25 km/u en de mogelijkheid om maximaal vier passagiers en 50 kg bagage te vervoeren. Dankzij deze classificatie konden e-riksja's worden geregistreerd, gelicentieerd en gereguleerd zoals andere bedrijfsvoertuigen.
Regelgevende vereisten voor e-riksja's
Om legaal een e-riksja in India te kunnen besturen, moeten bestuurders en voertuigeigenaren zich aan een aantal belangrijke wettelijke vereisten houden:
- Registratie en licentieverlening
E-riksja's moeten geregistreerd zijn bij het Regionaal Vervoersbureau (RTO) en voorzien zijn van een kentekenbewijs. Bestuurders zijn verplicht in het bezit te zijn van een geldig rijbewijs, specifiek voor lichte motorvoertuigen (LMV’s). In sommige staten moeten chauffeurs mogelijk ook slagen voor een test of een training volgen die specifiek is voor het besturen van een e-riksja.
- Veiligheidsnormen
De overheid heeft veiligheidsnormen voor e-riksja’s opgesteld, waaronder specificaties voor de structuur van het voertuig, de remmen, de verlichting en de batterijcapaciteit. Deze normen zijn bedoeld om ervoor te zorgen dat e-riksja's veilig zijn voor zowel passagiers als andere weggebruikers. Voertuigen die niet aan deze normen voldoen, komen mogelijk niet in aanmerking voor registratie of gebruik.
- Verzekering
Net als andere motorvoertuigen moeten e-riksja's verzekerd zijn om aansprakelijkheden te dekken in geval van ongevallen of schade. Uitgebreide verzekeringen die de wettelijke aansprakelijkheid dekken, evenals het voertuig en de bestuurder, worden aanbevolen.
- Naleving van lokale regelgeving
E-riksja-exploitanten moeten voldoen aan de lokale verkeerswetten en -regelgeving, inclusief die met betrekking tot passagierslimieten, snelheidsbeperkingen en aangewezen routes of zones. In sommige steden zijn mogelijk specifieke vergunningen vereist om in bepaalde gebieden te kunnen opereren.
Uitdagingen en handhaving
Hoewel de legalisering van e-riksja's een kader heeft geboden voor de werking ervan, blijven er uitdagingen bestaan op het gebied van handhaving en naleving. In sommige regio's blijven niet-geregistreerde of niet-gelicentieerde e-riksja's actief, wat leidt tot problemen met het verkeersbeheer en de verkeersveiligheid. Bovendien varieert de handhaving van veiligheidsnormen van land tot land, waarbij sommige gebieden strenger zijn dan andere.
Een andere uitdaging is de integratie van e-riksja's in het bredere stedelijke vervoersnetwerk. Terwijl hun aantal blijft groeien, moeten steden problemen als verkeersopstoppingen, parkeren en oplaadinfrastructuur aanpakken. Er zijn ook voortdurende discussies over de gevolgen voor het milieu van het weggooien van batterijen en de behoefte aan duurzame batterijtechnologieën.
Conclusie
E-riksja's zijn inderdaad legaal in India, met een duidelijk regelgevingskader om de werking ervan te regelen. Het legalisatieproces heeft voor de broodnodige duidelijkheid en structuur gezorgd, waardoor e-riksja's kunnen gedijen als een duurzame en betaalbare manier van vervoer. Er blijven echter uitdagingen op het gebied van handhaving, naleving en stadsplanning bestaan. Aangezien e-riksja's een belangrijke rol blijven spelen in het Indiase transportlandschap, zullen voortdurende inspanningen om deze uitdagingen aan te pakken essentieel zijn om hun veilige en efficiënte integratie in het transportecosysteem van het land te garanderen.
Posttijd: 08-09-2024
